Zanim zrypię następny blog, chciałbym wyjaśnić jedną sprawę. Ja nie oceniam blogów, nie wiem jak dziewczyny, bo nigdy z nimi na ten temat nie rozmawiałem, ale ja nie oceniam. Po pierwsze – moim zdaniem blogi nie podlegają ocenie, a po drugie – nawet gdyby podlegały, to ja nie czuję się autorytetem, który mógłby to robić.

Tak więc, ja jedynie piszę o emocjach, jakie wywołuje we mnie lektura konkretnego bloga. Czyli innymi słowy – pisząc o innych, egoistycznie piszę o sobie.

No dobra, to tyle tytułem wstępu, a teraz weźmy się za kopanie leżącego. Dziś na tapecie niejaki Kris.mm

Na Krisa trudno nie trafić, gdzie bym nie poszedł, do kogo bym nie zajrzał, komentarz Krisa już tam jest. Słodki, bezkonfliktowy, pełen zrozumienia… Nie lubię blogów pisanych przez facetów, ale ile można włazić na jednego nicka?! Nie wytrzymałem i wszedłem.

Klimat spokojny, nastój poetycki, a to się trzciny jak sklepienie katedry nad Krisem zamykają, a to Kris przepełniony kimś tam, nie wie jak “kocham” powiedzieć. A do tego taki człowiek renesansu bardziej, co to o polityce, i o miłości i o wszystkim. Nie zrażony czytam dalej, choć czuję, jak śniadanie powoli przemieszcza mi się w kierunku przełyku.

Takie tu wszystko piękne, ułożone, nie to że Kris nie ma dylematów… bo na przykład jak napisać o intymnym przeżyciu, kiedy nawet słowa są tak dla Krisa wulgarne, że użyć ich nie sposób.

A pytanie na usta nasuwa się samo, Skoro facet jest dojrzały, do tego czuły, wyrozumiały, delikatny, pełen głębokich przemyśleń, spędza noce łażąc bo blogach 40 letnich Ań z Zielonego Wzgórza i zostawia po sobie słodko pierdzące komentarze, a jednocześnie nie jest w stanie porozumieć się z własną żoną…to co tu kurwa nie gra?

Slime