Stare prawdy.

Careless Whisper

Stara to prawda, że syty nigdy nie zrozumie głodnego. Syty nie będzie rozprawiał w nieskończoność o jedzeniu, roztkliwiał się nad tą czynnością jako taką, gdyż jest to dla niego tak naturalne, jak oddychanie. Tak samo człowiek tolerancyjny nie będzie w kółko rozwodził się nad istotą i niezbędnością tolerancji, gdyż rzeczona tolerancja jest w niego wpisana tak samo, jak również rzeczone oddychanie.  Ktoś, kto posiada dystans do siebie i świata nie będzie na okrągło podkreślał, iż ów dystans posiada, trzymając przy tym zaciśnięte pięści, zęby w szczękościsk, mamrocząc „jestem człowiekiem szczerym i otwartym”, gdyż posiadanie dystansu i autoironii nie wymaga podkreślania na każdym kroku, iż jest się jego szczęśliwym posiadaczem. Tak to już jest na tym świecie, że ci, którzy deklarują, iż nie traktują na poważnie nic, co się dzieje tu, w wirtualu, w rzeczywistości tym wirtualem żyją, karmią się nim, karmią się cudzymi emocjami, cudzym życiem, cudzą zabawą i każdym napisanym słowem. I tak płynnie przeszliśmy od dystansu do zabawy. A od zabawy przejdziemy do poczucia humoru. Jeśli się owo poczucie posiada, patrzy się z przymrużonym okiem i uśmiechem od ucha do ucha na ramotki blogowe Pokera, czy Deluzji. Sama nie potrafię rymować, ale uwielbiam zabawy w rymowanki. I wiem, że nikt z nas tu zgromadzonych nie traktuje tych rymowanek w kategoriach poezji, bo to zahaczałoby o absurd. To jest gra, konwencja, po prostu. Chyba na każdym tak zwanym „spamerskim” blogu od czasu do czasu zdarza się wpadać w tę konwencję i rozmawiać ze sobą za pomocą rymów. Dlatego szczęka mi opada, a oczy me przecudne robią się wielkie i okrągłe ze zdziwienia, że ktoś wpada na pomysł, aby zabawne rymowanki blogowe potraktować jako wiersz i poddać go ocenie i interpretacji. No ja nie mogę! Krowa, która sama poprawnie zdania nie potrafi sklecić, a swoje notki kompiluje ze ściągniętych z netu fraz, nagle zabawia się w krytyka literackiego i z całą powagą analizuje radosną twórczość bywalców T2. Paranoja, debilizm, czy coś jeszcze innego? Najśmieszniejsze w tym wszystkim jest to, iż Deluzja potrafi pisać bardzo dojrzałe, jak na swój niedojrzały wiek wiersze, potrafi też przezabawnie rymować. Ech, Deluzjo, że zwrócę się wprost do Ciebie. Kto by przypuszczał, że Twój wierszyk, tak pięknie wpisujący się w wielowiekową tradycję limeryków, tworzonych przez żaków, zostanie poddany gruntownej ocenie przez “profesjonalistów” blogowych, podających się za pedagoga i gajowego. Publikacja jednego zabawnego wierszyka karnawałowego, w którym dowcipnie i ciepło piszesz o przyjaciołach, tańcząc zwiewnie i młodzieńczo w korowodzie zabawowym sprawiła, że na stałe już weszłaś w oko intenetowego cyklonu. Teraz pochylą się nad Tobą z troska, jak to zostałaś ukrzywdzona tu, na T2 i będą próbowali wyrwać Cię z tej matni, z tego nałogu. A wszystko to pod sztandarem z dystansu i z plakietką „poczucie humoru rulez” na przywiędłej piersi, ze sztucznym grymasem, udającym uśmiech na zgorzkniałych ustach. Ech, wielu rzeczy muszą się od nas jeszcze nauczyć ci kombatanci blogowi. Między innymi dobrej zabawy i braku zadęcia. Ja mogę jeszcze dorzucić gratis kilka wskazówek, jak zdobyć i utrzymać mężczyznę. Tylko kurde. Mężczyzn szkoda… Ale słowo się rzekło, więc dorzucę.

PS. Przypominam, że wciąż trwa smsowe głosowanie w konkursie na Bloga Roku. Maxcel wypadł poza pierwszą dziesiatkę i obecnie jest trzynasty. Trzeba się sprężyć i ukulać jeszcze trochę smsów, gdyż różnice w pierwszej piętnastce naprawdę są niewielkie i będzie się to miądliło do ostatnich minut.

Angie również zapikowała o parę oczek, mimo zdobycia już trzech kulek, które dla innych, promowanych przez wyszczekanych, ale nieskutecznych pijarowców, stanowią barierę nie do przeskoczenia.

 Każdy sms na wagę złota, więc do boju. Pamiętajmy, że Kacio rok temu przez pierwsze dni był 50, ale jak zaczęłam mobilizować na poważnie czytaczy - od razu skoczył do pierwszej dziesiątki, więc nie zmuszajcie mnie do wyciągnięcia bata /faja/...

Numer Maxcela to: 7122, a treść: G00257

Numer Angie to: 7122, a treść A00893