Bezpodstawnie.

Była tutaj kiedyś taka jedna notka… Moja notka. Lubię ją i nie chciałabym, żeby umknęła w spamie. Zachowam więc ją tutaj, w tej zakładce, ku pamięci.  Powstanie tego bloga wiąże się bowiem z historią jednej znajomości. A znajomość ta okazała się być najważniejszą ze wszystkich, zawartych tutaj, w świecie wirtualnym… Nie tylko wirtualnym zresztą… Uderzyła mi do głowy, zakręciła zmysłami… A te zmysły wcale się nie uspokajały po wyłączeniu komputera, tylko szalały nadal. Nawet jeszcze bardziej… Nigdy nie sądziłam, że przeżyję w tym miejscu coś takiego. I mało tego – podoba mi się to, jak mało co na tym łez padole… Niech trwa, mimo licznych burz i innych wyładowań atmosferycznych, częstych w tej strefie klimatycznej /faja/… Mimo mącenia, wtrącania się, nawracania, zawracania i innych manipulacji czynionych przez osoby życzliwe i mniej życzliwe… Ja pójdę tą ścieżką za Tobą, dokądkolwiek mnie ona nie zaprowadzi… Ale o tym to przecież wiesz.